Integracyjny Klub Sportowy „Zryw” zaprasza wszystkich szachistów i szachistki na XVII Memoriał Szachowy im. Sotero Wismonta.
Turniej odbędzie się 27 września (sobota) w siedzibie Słupskiego Ratusza, Plac Zwycięstwa 3 (sale 211 i 212).
Rozpoczęcie zawodów przewidziane jest na godzinę 10.30. Sędziować będą Przemysław Owczarek oraz Brunon Studziński.
Projekt został dofinansowany ze środków Urzędu Miasta Słupska.
Sotero Wismont
Sotero Wismont był znanym w Polsce szachistą i propagatorem tej dyscypliny. Już w 1947 roku zdobył tytuł mistrza Gdańska, potem reprezentował Kolejarza, Czarnych, Piast, Zryw ze Słupska. Propagował szachy w Zakładzie Urządzeń Okrętowych – Sezamor.
„Pochodził z rodziny inteligenckiej. Ojciec (Franciszek) – farmaceuta. Mama (Helena) z domu Pietraszewicz. Po ukończeniu szkoły podstawowej od 1936 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum w Rosiejniach, w którym w 1943 zdał przed Komisją Egzaminacyjną egzamin dojrzałości. Jesienią tego samego roku wstąpił na Uniwersytet w Kownie na Fakultet Techniki, który w krótkim czasie został przez Niemców zamknięty. Od listopada 1943 do stycznia 1944 udzielał prywatnie korepetycji z matematyki. Od lutego do kwietnia 1944, z powodu braku dyplomowanych nauczycieli, pracował nieoficjalnie w tym samym Gimnazjum w Rosiejniach, jako nauczyciel matematyki. W maju 1944 został przymusowo wywieziony na roboty do Niemiec. Po zakończeniu działań wojennych osiedlił się na terenie Polski. Przez dwa lata ukrywał się w Warszawie. Groziła mu zsyłka (prawdopodobnie na Syberię). W 1947 otrzymał obywatelstwo polskie.
Grać w szachy nauczył go ojciec. Sotero Wismont brał czynny udział w życiu szachowym. Reprezentował szkołę na licznych olimpiadach szachowych. Szybko zdobył I kategorię.
Po wojnie był jedną z najbarwniejszych postaci szachowych w Polsce. Już w 1947 zdobył tytuł mistrza Gdańska. Wówczas tę wiadomość, ku Jego zaskoczeniu, podało nawet radio moskiewskie. W 1948 wystąpił w reprezentacji Gdańska na rozegranych we Wrocławiu Drużynowych Mistrzostwach Polski (VII m., 3/11 na V szachownicy). Od 1948 do 1956 reprezentował KKS Kolejarz Słupsk. W tym czasie trzykrotnie zdobył mistrzostwo okręgu. Rok później przeszedł do ówcześnie najsilniejszego klubu na Pomorzu – Czarnych Słupsk. Był jednym z najważniejszych zawodników w tym klubie. Największy sukces osiągnął wraz z MLKS Piast Słupsk. W 1970 w Kętrzynie zawodnicy tego klubu zdobyli „Złotą Wieżę” i Puchar Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej. Drużyna Piasta uzyskała 19½ pkt, a Sotero Wismont na I szachownicy zdobył 6 punktów, uzyskując tym samym tytuł najlepszego zawodnika turnieju. Swoją wielkość udowadniał jeszcze wielokrotnie.
Przez dziesięciolecia związany ze słupskim środowiskiem szachowym, odnosił wiele sukcesów sportowych. Stanowił też wzór człowieka i sportowca – szachisty do naśladowania. Po drodze reprezentował barwy Przełomu Pieńkowo, a w ostatnich latach swojego życia – KS Zryw Słupsk. Będąc pracownikiem organizował życie szachowe w Zakładzie Urządzeń Okrętowych „SEZAMOR”. Między innymi stworzył zakładowy klub szachowy. Wielokrotnie reprezentował jego barwy w rozgrywkach ligi zakładowej. Brał udział w wielu turniejach. W tym poświęconych pamięci Józefa Kochana, który był Jego bardzo dobrym kolegą. Był historią słupskich szachów. Nie ma w regionie szachisty, któremu Nestor słupskich szachów nie napsułby krwi przy szachownicy. Nigdy nie uznawał remisów nawet za cenę porażki, przez co walka z Nim była bardzo trudna. Grał do końca z zachowaniem wszystkich zasad fair play. Bardzo kochał szachy. Mawiał, że szachy dają Mu życie. Jego koledzy zgodnie twierdzą, że takich miłośników szachów jak Wismont już nie ma.”
Źródło: http://www.szachypolskie.pl/sotero-wismont/
Zginął tragicznie w wypadku samochodowym 12 czerwca 2000 roku jadąc na trzecią rundę IX Międzynarodowego Festiwalu Szachowego „Jantar Bałtyku” w Rowach. Pochowany został na słupskim „Starym Cmentarzu” przy ulicy Kaszubskiej (kwatera 1A, rząd 2, miejsce 7A).
